Nie było mnie tu. Zatraciłam cząstkę siebie. Wiele rzeczy się zmieniło, ale wewnątrz dalej jestem taka sama. Dalej trapią mnie duchy przeszłości. Ludzie, którzy już nie są obecni w moim życiu, wracają jak bumerang jedynie w moich wspomnieniach. Brakuje mi. Brakuje mi tej cholernej niezależności, którą miałam rok temu. Brakuje mi odwagi, pieprzonej odwagi do realizowania siebie, do spełnienia moich przeklętych marzeń, do snów, do Ciebie. Opadam delikatnie na dno. Wszystko się może zmienić w rok. Mogę wszystko stracić albo jeszcze wiele zyskać. Kim będę za kolejny rok? Kim będziemy wszyscy? Będziemy?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz