I idę późnym południem otulona chłodnym jesiennym wiatrem, który rozrzuca moje pasma włosów w powietrzu. Pod stopami plątają mi się świeżo rozłupane kasztany. Jest spokojnie. Czuje małe krople deszczu na policzkach. Miło przywitać jesień. Chyba najwyższy czas na melancholię. Obudzę się dopiero na wiosnę.